یادداشت های استاکر

کارگردان: کریستفرنولان
فیلمنامه: هیلاری سایتز
فیلمبردار:  والی فیستر
موسیقی:دیوید جولین
تهیه کننده: پل یونگروت
بازیگران: آل پاچینو- رابین ویلیامز- هیلاری سوانک – مورا تیرنی- مارتین دونوان
محصول: 2001 آمریکا
مدت: 116 دقیقه

خلاصه داستان:
ویل دورمر (آل پاچینو) و هپ اکهارت (مارتین دونوان) دو کاراگاه لس آنجلسی هستند که برای انجام ماموریتی به شهر کوچکی درآلاسکا رفته اند تادرباره ی قتل یک دختر نوجوان تحقیق کنند. اما هنگامی که در تعقیب  فردی به نام والتر فینچ هستند(رابین ویلیامز) ویل به طور تصادفی همکارش را به ضرب گلوله می کشد...

یك افسر پلیس كهنه كار به اسم ویل دورمر ( با بازی آل پاچینو ) ، برای تحقیق درباره قتل یك دختر نوجوان، به شهر كوچكی در آلاسكا فرستاده می شود. وی در زمانی به آلاسكا می رسد كه 6 ماه از سال روز است و 24 ساعت هوا روشن است و او نمی تواند بخوابد و در حالیكه از بی خوابی عذاب می كشد وارد بازی روانی موش و گربه ای می شود كه فرد مظنون ( با بازی رابین ویلیامز ) بعد از كشته شدن همكارش ترتیب می دهد . ( او همكارش را - با بازی مارتین دونوان - در زمانیکه با هم قاتل را در مه تعقیب می كنند تصادفی هدف می گیرد زیرا در مه او را با قاتل اشتباه گرفته است ) . بازی موش و گربه فینیچ خسته كننده بوده و تنها دلیل بر قاتل بودنش، این است كه او نزد دورمر اعتراف كرده ولی سپس سعی می كند تا در سراسر باقی فیلم او را متقاعد كند كه آن جنایت صرفا یك حادثه بوده، مانند شلیكی كه دورمر به همكارش كرده است.

درباره فیلم:
بی خوابی بر خلاف گذشته در حال پی گیری خط مداوم روایی یک قصه جنایی سرراست و بدون پیچ وخم در جستجوی سرنوشت کاراگاه هوشمندی هستیم که ابتدا به اشتباه همکار جوان ترش را می کشد و سپس در صدد جبران اشتباهش بر می آید. اما درعین حال سعی دارد تا کسی ازخطای او آگاه نشود. این کوشش برای فرار از حقیقت او را همسان جنایت کاری می سازد که هدف پرونده می شود.

آل پاچینو در نقش کارآگاه ویل دورمر و هیلاری سوانک در نقش کارآگاه الی بر

کاراگاه و قاتل بازی موش و گربه ای را آغاز می کنند که نخست به واسطه اجرای فوق العاده بازیگرانش دیدنی ست. آل پاچینو در نقش اصلی تقریبا مثل همیشه ذکاوت و انرژی غریبی از خود نشان می دهد که بازی برونگرایانه اش را کنترل شده و متقاعد جلوه می دهد. نگاه بیننده به او به ویژه درتنهایی عذاب آورش در شبهای بی خوابی اش که عنوان فیلم را تصاحب کرده نگاه ناظری بی طرف به یک مامور دوست داشتنی اما خطا کاراست و این زجر مداوم با لیز خوردن او در صحنه ی تعقیب و گریز روی چوب ها و افتادن در آب تکمیل می شود. به عبارتی او نیست که جنایتکار رابه چنگ می آورد جنایتکار است که خود را به او می نمایاند و با انگشت گذاشتن بر نقطه ضعفش راه را برای اجرای عدالت می بندد. به ویژه جایی که رابین ویلیامز (طرف خبیث ماجرا که انتخابش تعادلی به مبارزه هوشمندانه او و پاچینو می بخشد) کاراگاه ما را به باد ریشخند و تمسخر می گیرد.

آل پاچینو در نقش کارآگاه ویل دورمر و رابین ویلیامز در نقش والتر فینچ

مارتین دانووان (بازیگر محبوب هال هارتلی) همان اوایل کار از پای درمی آید وفرصت زیادی برای هنرنمایی پیدا نمی کند. می ماند هیلاری سوانک که وردست کاراگاه کمی گیج و سر گردان به نظرمی رسد و شخصیتش تا اواخر فیلم کمک زیادی به پیشبرد ماجرا نمی کند. اما تنها نقطه ی مثبت شخصیت پردازی فیلم کاراگاهی است که با مرگ خود گناهش را تطهیر می کند.

منبع : بی خوابی